Само што го завршив Гијом Мисо, чија мисла „Таму каде што има љубов, нема простор за темнина“ често ја цитирам.
Ја прочитав книгата „Врати ми се“ од овој француски автор и еве една мисла од истата: „Ние немаме друг избор туку да ја прифатиме судбината било да е во прашање болест, тага или смрт. Или единствената работа што навистина е во наша моќ е начинот на кој реагираме на тоа што ни се случува…“
Еве уште малку да се разгалите: „Дали човекот побудалува од љубов или само будалите се влубуваат?“
