Browsing Category

Колумни

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ… КОЛУМНИ ЗА ДУША : ПИЛИЦА

Знам, веднаш ќе речете што е тоа?! И дали човеков го познава македонскиот литературен стандардизиран јазик?! Признавам, можев да напишам и „пиличка“, ама ќе звучеше како наслов на филм за после полноќ. Малку сленг не е на одмет, не? Денес ќе ви го опишам целиот процес на создавање кауч. Од мој ракурс. И од мој дискурс. Предметот се викаше „Општотехничко образование“. Или нешто слично. ОТП или ОТО имаа мото да го малтретираат целото семејство! Со невозможни „направи сам“ задачи. Ми предаваше наставничката Ангелина.…

Ај фил фуд. Непријател што го сакам

Откако постои свет и век, храната е чудо над чудата, бело знаме, фатално оружје, со кое добиваме шанса- ќе пукаме со полни или со празни пиштоли, ќе се убиеме ли со полноќни вечери, сендвичи пред телевизор, храна за утеха... Инаку, помоќна заводничка од неа, кога е раскошна, заводлива и мила, навистина нема- храната привлекува, влече, не ти дава мир а пленот, навлечен на тој стомачен шарм е подготвен за гревови. Ех, сме гинеле на тој терен опкружени со најитрите поробувачи- прасечки и свински печења, сосови, пити и…

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ… КОЛУМНИ ЗА ДУША – СПОМЕНИ

Во еден куфер, во еден скриен агол на душата, ги чуваме спомените. Споменот е брз елен, кој претрчал низ твојот ден и те оставил да гледаш по него. А никогаш не се вратил. Секој спомен е уникатен. Како брош, како филигран изработен лично од Животот. Тој најголем уметник, сценарист и режисер. Само во спомените живеат сите луѓе, ја носат истата облека и никогаш не стареат. Споменот е како слика, соѕидан миг, кој не се руши и не се повторува. Споменот е како филм, кој го пребаруваме во нашата глава. Го наоѓаме и ја…

Ај фил фуд. Романтика на словенските души

Во Русија постои интересен израз „те среќаваат заради изгледот, ама те паметат по умот“, со што јасно се одделува врската помеѓу ликот и делото, личотијата и умот. На неа се сетив пo посетата на Владимир Путин во Белград. Србите се познати по својата гостопримливост, по мераклиски испечени прасиња („нема лепше птице до прасице“), а Русите - по капацитет по кој е инспирирана уште една нивна поговорка:„ некои пијат од радост, некои од тага, а некои - од сабајле“. Пред самото доаѓање во Белград прочитав дека соседите се…

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ… КОЛУМНИ ЗА ДУША – ДЕМАГОГИЈА

Демагогија е општествена појава, навлезена во сите сфери на секојдневниот живот, при која едно зборуваш, друго правиш, а трето мислиш. Со други зборови, лицемерно користење на празни зборови. Јас би ја вовел Демагогијата како предмет, уште во основно образование. „Историја на демагогијата“, од 1 до 6. Учебник ипол. Тендер ипол, скоро два. Примери – мал милион. Демагогијата има корени на оваа почва од најстари времиња. Кога немавме Интернет и кога бев дете, демагогијата цутеше во сите четири годишни времиња. Демагозите беа и…

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ…КОЛУМНИ ЗА ДУША – РАКОМЕТ ЗА ЦЕЛ СВЕТ

Христос се роди. Македонија пак на СП во ракомет оди. Ама сега Шпанец нé води. После двајца Хрвати (Обрван и Червар) и еден асли Македонец (Шундовски), со кого реално клававме највеќе голови. И најчесто повеќе од ними. На крајот на секоја моја колумна останувам некако недоискажан. Како да ѕвонело ѕвончето и сум сакал да напишам уште пет-шест редови во писмената по македонски. Ама немало време. Зборот ми беше за госпожа Емануела. Кога немавме интернет, таа ни беше првата средба со еротиката. И со голотијата. Додуша, имаше и…

Ај фил фуд. Да се јаде за да се живее

За оние што постат, изминатите деновите беа поврзани со искушенија. И верниците и информираните знаат дека точно шест недели- се до 7 јануари, траат божиќните пости. Четириесет дена, кои се подготовка за Божиќ, треба да се почитува правилото „да се јаде за да се живее“, а не обратно. Постењето, реално гледано, би требало да го применуваат луѓе, односно личности со стабилен карактер и умна мисла, затоа што освен воздржувањето од мрсни јадења од животинско потекло, или ако сакате - месо, треба да испочитува нешто многу посилно…

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ- КОЛУМНИ ЗА ДУША : Јануари

Првите часови во 2019 година. На усните талог од наливно црвено вино. По кошулата и панталоните мирис на никотин. Во желудникот се доварува руската салата и му отстапува место на младото прасе. Да потрча кон цревата. Џебот попразен за 81 евро, колку што чинеше новогодишната лумперајка. Полни се џебовите што ги имам околу забите. Доктор Чакар вели дека не се лечеле. Создравје да си ги носиме. Во ушите некој розев акорд од некој хит од осумдесетите (Фала Мистер Џек). Извини, Цецо, Јецо и Лукас Аца, вечерва не ве слушав.…

Ај фил фуд. Највкусниот дел од годината

Новата година е време кога се бришат грешките и невниманието што не прати во баксузниот дел од пакетот „365 дена“, и што добива рамка во сказната каде ние, духовно освестените - самите си „ги креираме настаните. Хо, хо хо... Чудо едно! Пред и за време на празниците, се сè простува, се сè јаде, пие, небаре нема утре. Да, баш чудо - омекнуваат и намќорите а фанатични „бројачи на калории“ се опуштаат пред софрата и деликатесите - благи, солени, кисели, мешани, лути, пикантни гурманлуци, што среќата ја прават двонасочна. Хо, хо…

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ…КОЛУМНИ ЗА ДУША: ЧАО, 2018!

Дојде време да ја чекаме Новата 2019 година. 2018 година, како таква, не беше лоша. Беше солидна година. Донесе чист воздух, К 15 за секој работник, најава за зголемен данок, (не)успешен Референдум за името, име за референдумот, контејнер во најава за секој пратеник, прво место на Македонија во Лигата на нации (во ШЉ дивизија), Преспански договор и преспански јаболка за бадијала, историски пораз од Грција во ракомет, закон за амнезија (пардон, амнестија!), сребро за Хрватска на СП во фудбал, 25 нови и незаборавни турски…