Browsing Category

Колумни

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ… КОЛУМНИ ЗА ДУША – КРАЖБИ

Имам гледано многу филмови за грабежи односно кражби. Најчесто на банки. Како ги организираат, како го извршуваат крадењето со фантомнки, како бегаат со бесни коли, како и каде го кријат пленот, како ги делат парите, како се соочуваат со правдата итн. Има поситни и покрупни кражби. Кога бевме мали најчесто крадеа тетките во продавниците. Не ни враќаа кусур колку што треба и на тој начин ни крадеа два-три динари, најмногу пет. Кога одевме да купиме нешто ситно во најбликста продавница, родителите ни даваа точно пари.…

Колумна: Креирам, живеам – Ослободи се од нередот во душата, менувај ја реалноста

Да поседуваш материјални богатства без внатрешен мир во себе си е исто како да умираш жеден бањајќи се во вода. Да се пронајде и ужива во внатрешниот мир е прекрасно чувство но, тешко е да се достигне. Поедноставувањето на животот би требало секоја личност да си го направи согласно со своите вредности и ставови, цели што сака да постигне во животот.Тоа значи - да си го посветиш времето, внимането и енергијата само на тоа што ти е тебе најважно. Тоа не е лесен процес.Тоа е патување, не е дестинација, и тоа би можело да биде…

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ… КОЛУМНИ ЗА ДУША – СОЊА

Ете, заврши кратката пауза. Решив малку да Ве одморам од моите колумни. И да видам дали можете без нив? Добив милион и триста пораки, во кои ме прашувавте зошто апансас престанав да пишувам?! Се шегувам. Ве заболе увото за оваа моја апстиненција. Без секого се може. Оваа колумна целосно ѝ ја посветувам на мојата Соња. И намерно ја објавувам на нејзиниот роденден. Овен, подзнак Лав. Жестока комбинација. И кога сака, и кога мрази. Со Соња сме заедно веќе 23 години. Се запознавме случајно, а се засакавме намерно. Плански.…

Ај фил фуд. Вкусни, страсни мераци од сите страни на светот

„Кога Господ за момент би заборавил дека сум само марионета и би ми подарил ронче живот, можно е дека не би кажувал она што мислам, ама би мислел се` што зборувам, работите би ги ценел - не по она колку чинат туку по тоа колку значат, би спиел помалку, би сонувал повеќе...., и, ах, колку би уживал во сладолед од чоколадо...“ Вака гастрономски - поетично и величествено глаголи Маркес, и по него, и да не сте „сладоледски фан“, ќе ви се посака засладувањето - со барем едно топче. Италија, покрај споменатиот „џелато“, за адут ja…

Колумни за душа- Кога немавме интернет:Телефони

Оваа колумна му ја посветувам на неговото Височество Телефонот. Бел, црн, или црвен, а генијално измислен од господин господин Бел. Со цел да ги поврзе луѓето на одредена оддалеченост. И веројатно да ги направи поблиски. Повеќе да зборуваат еден со друг, повеќе да комуницираат, повеќе да се сакаат, повеќе бизниси да прават... Иако, енигмата виси во воздух децении и децении. Дали го измислил Антонио Меучо, Јохан Филип Рајс или Александар Бел? Или некој анонимен поштар, кој си играл со жици, слушалки и импулси. Нејсе, кој и да…

Колумни за душа- Кога немавме интернет: Девојчето со шеширот

  Кога бев дете, речиси во секоја куќа висеа гоблени по ѕидовите. Тоа беше невидена мода. Се продаваа шеми, со помали и поголеми гоблени. Парчиња платно, избодени со безброј мали дупчиња, кои вештите женски раце требаше уредно да ги пополнат со конци, со соодветната боја. Постоеја мали гоблени, т.н. гоблени за почетнички, со еден мотив и тие беа предигра за големите идни гобленски потфати. Постоеја разни шеми, поевтини и поскапи, вакви и такви конци, игли со сите големини итн. Но, обединувачки и заеднички за сите нив беа…

Колумна: Креирам, живеам – Простување, највозвишената љубов

Ќе чуете често - простувм, ама, не заборавам. А да сакате да заборавите нешто, некој кој ве повредил, намерно или ненамерно е израз на највозвишената љубов кон самиот себе си. Едноставно е, никогаш не сакам да се сеќавам на настани и луѓе кои ме повредиле со збор, мисла или дело. Ги потиснувам некаде во својата потсвест, како никогаш да не се случиле, ги заборавам и продолжувам.Тоа е мојата магична, чудесна животна вештина која многу ми помогнала во процесот на самоосознавање и градењето на подобрата , најдобрата јас. Среќна…

КОГА НЕМАВМЕ ИНТЕРНЕТ… КОЛУМНИ ЗА ДУША – ДЕНОТ НА МАЈКИТЕ

Додека се мислев околу темата за мојата 34-та колумна, ми заѕвони мобилниот. Татко ми. „Околу 9 часот дали ќе бидеш на работа? Мајка ти правеше руска салата, па да ти донесе да пробаш...“ Како не, тука сум. Во секое време. Особено за нејзината вонсериска руска салата. Мајка. Ете ја темата. Случајно се поклопува и со утрешниот празник, 8-ми март, меѓународниот ден на жената. И секако, Денот на мајката. Признавам, и пред телефонскиот повик размислував да посветам една колумна за овој специфичен ден, во неговото предвечерие, и…

Ај фил фуд. Ода за вода(та)

Го сакам овој месец - март е мој, од глава до петици. Оф, најпосле се откачивме од сивилото, пролет ја подотвори вратата, ѕирка, ја осеќам, ми мириса на зелено... Не знам за вас: мене зимите ме вовлекуваат во некој чуден амбиент на кусо траење, како да не сум јас-јас, небото ми е тесно, а и што ќе видиш кога ќе го кренеш погледот угоре? Сакам, многу сакам, следната зима да бидам каде што е лето, да си ја нахранам душата со сонце. Тоа, признавам, го мечтаев целата зима, ама еве, си оди кутрата. Спомнав дека во март се се…

Колумна: Креирам, живеам – Својот свет го создавате сами

Најголемото откритие на човештвото е дека моќта на умот може да ги креира сите аспекти од нашиот живот. Се што ние гледаме околу себе и во светот околу нас, се создало најпрво во човековиот ум како идеа, мисла или сон на некој човек. И во нашите животи најпрво започнало од мислата, желбата или надежта. Мислите се креативни. Тие всушност ни го обликуваат светот и се што ни се случува. Има една мисла која за мене ја резимира и суштината на сите религии, филозофии, метафизика, психологија на успехот, а таа гласи : Стануваме тоа…